***

Икки таниш учрашиб қолиб завжалари ҳақида гаплашишаяпти:

— Хотиним ўзининг эски юбкасидан менга бўйинбоғ тикиб берди.

— Меники бўлса, эски бўйинбоғимни қаердандир топиб олиб, ўзига юбка тикиб олибди.

***

Эр:

— Бу қанақа овқат ўзи? Ичида гўшт умуман кўринмайди-ку!

Хотин:

— Мен бу овқатни бувингиз раҳматлининг таомнома китоби асосида тайёрлаганман.

Эр:

— Ўша китобда нима деб ёзилган экан?

Хотин:

— “Ўн тийинга гўшт олинг!”, деб ёзилган экан.

***

Эр хотинига деди:

— Худди аҳмоқларга ўхшаб гапирасан-а!

— Мен сизга тушунадиган қилиб гапираяпман.

***

Эр хотини билан жанжаллашиб қолди-ю, кутилмаганда кийимларини йиғиштириб деди:

— Мен кетаяпман! Сен билан яшагандан кўра, кўчаларда ўлиб кетганим яхши.

Орадан ҳеч қанча ўтмай у уйга қайтиб келди-да, деди:

— Омадинг бор экан! Ташқарида жала қуйяпти.

***

— Хотининг билан яна уришдингми?

— Шунақа хотин билан уришмай бўларканми? Қачон қараса, гапимнинг тескарисини гапираверади.

— Қанақасига?

— Масалан, кечқурун уйга келиб: “Хайрли кеч!” десам, у менга қовоғини уйиб қарайди-да: “Хайрли тонг!” дейди.

***

Эркакнинг эски таниши меҳмонга келди. Уй эгаси хотинига юзланиб деди:

— Ойим, қуёшим! Илтимос, чой олиб келгин!

Бироздан сўнг:

— Ўзимнинг қуёнчам, овқатни сузгин!

Шунда меҳмон деди:

— Қара, хотининг билан кўп йиллардан бери бирга яшайсан-у, ҳалиям қуёшим, ойим, қуёнчам деб эркалайсан-а! Севги бўлса шунчалик бўлар-да!

— Қанақа севги? Бундан беш йил олдин унинг исмини унутиб қўйганман.

***

Мухбир ўткинчидан сўради:

— Айтинг-чи, сиз аёл ва эркак орасида тенглик мавжуд бўлишига қарши эмасмисиз?

— Мен-ку, қарши эмасман! Аммо хотинимдан ҳам сўраб кўринг-чи! У бунга йўл қўярмикан-йўқмикан?

***

— Дадаси, газетада ёзишларича, бева аёллар яхши уй бекаси бўлишармиш!

— Нима, энди сен яхши уй бекаси бўлишинг учун ўзимни осайми?

***

Эри янги пальто олиб бермаган хотин деди:

— Ўлиб қоламан. Ана унда сизга ўлимим пальтодан ўн баробар қимматга тушади!

— Тўғри. Лекин мен бир марта харажат қиламан. Кейин ортиқча сарфлар ҳеч қачон бўлмайди.