БИ-ИР КУЛИШМАЙМИЗМИ, ТОҒА?..

* * *

Боғчага қатнаб, мактабга чиқиш арафасидаги қизалоққа онаси тушунтиряпти:

— Боғчада фақат ўйнардинг, қизим. Лекин мактабда меҳнат қилишинг керак бўлади.

— Меҳнат? Ойижон, унда ўша мактабга ярим ставкага ишга кириб, қолган вақтимни боғчада ўтказаверсам бўлмайдими?

* * *

Жуҳуд аёл дугонасига деди:

— Ишонасанми, ёмон туш кўрибман. Гўё эринг иккаланг уйингни ижарага бериб, бизникида ёз бўйи яшаш учун меҳмонга келганмишсизлар.

* * *

Эркак дўстига деди:

— Эшитдингми, Мўминтой зўр, ақлли аёлга уйланибди. Вей, хотини еттита тилда гаплашармиш. Қандай бахтли-я, Мўминтой!

— Нимаси бахтли? Бахтсиз дегин! Бечора дегин!

— Нега?

— Бизнинг хотинимиз биттагина тилда гапиради, шундаям иккаламизга кун йўқ!

* * *

Хотин узоқ муддатли хизмат сафаридан қайтиб келса, уйдаги жиҳозлар йўқ. Эридан сўради:

— Жиҳозлар қани?

— Сотиб юбордим.

— Пули қани унда?

— Қопчада.

— Қопча қаерда?

— Кўзларимнинг остида.

* * *

Йигит армиядан қайтиб ишга жойлашиш учун бир ташкилотга борди. Ундан сўрашди:

— Хўш, қўлингиздан нима иш келади?

— Ер ковлай оламан.

— Яна-чи?

— Ковламаслигим ҳам мумкин.

— Бундан ташқари яна қандай иш бажара оласиз?

— Масалан, белкуракни яшириб қўйишим мумкин. Ҳаётда топа олмайсизлар.

* * *

Олий ўқув юртига кириш учун имтиҳон кетяпти. Имтиҳон олувчи абитуриентдан сўради:

— Хўш, нега энди айнан муаллимлик касбини танладингиз? Бош сабабини айтинг-чи!

— Бош сабаби июн, июль, августь.

* * *

Муаллима ўқувчиларга бўлишни ўргатяпти. Доскага 2: 2 рақамини ёзди-да, сўради:

— Болалар, бу нимани англатади?

Орқа партада ўтирган бир ўқувчи бор овозда бақирди:

— Дурангни!

* * *

Она қизига деди:

— Мендан ибрат ол! Мана, 20 йил бўлди турмушга чиққанимга. Ҳалиям фақат бир кишини севаман.

— Ҳа-а, тасаввур қиламан. Дадам билиб қолса, катта жанжал бўлади-да, ойи!

* * *

— Хотинжон, чангюткич сотиб олиш ўрнига, хизматчи аёл ёллай қолайлик!

— Дадаси, унда совиткич ҳам сотиб олмаймиз. Шунинг ўрнига келишган бир йигитни елпигич қилиб ишга оламиз.

* * *

— Ҳаётда аёлнинг учта фаол даври бўлади.

— Қанақа?

— Биринчи давр: У отасининг асабига тегади. Иккинчи давр: Эрининг асабига тегади. Учинчи давр: Куёвнинг асабини эговлайди.

* * *

— Азизим, мени севасизми?

— Нима десам экан? Ҳа, севаман.

— Ўша «Нима десам экан»сиз айтинг.

— Яхши, севаман.

— «Яхши»сиз айтинг. Йўқ, яхшиси, «Сени жонимдан ортиқ севаман» денг.

— Сени жонимдан ортиқ севаман.

— Алдаяпсиз.

— Алдамаяпман. Чунки сенга уйланганимдан бери мана шу жонни кўришга кўзим йўқ.

* * *

— Оилали эркаклар оила қурмаганларига нисбатан узоқроқ яшаркан. Шу ростми?

— Йўқ, оилалиларга умр сал узунроқ туюлади холос.

* * *

— Ярамас! Мен сенга умримнинг энг тотли лаҳзаларини ҳадя қилгандим! Ёшлик чоғларимни сенга бағишлабман-а! Умримни хазон қилдинг, билдингми?!.

— Хотинжон, диплом билан гаплашишни қачон бас қиласан ўзи?

* * *

Ҳайвонот боғи. Леопардлар қафаси ёнида худди шу жонивор терисидан тикилган шубали аёл тўхтади. Шунда леопард урғочисига шипшитди:

— Ана, энди ўлимдан кейинги ҳаёт борлигига ишонгандирсан-а, жоним?

* * *

Икки дўст катта кўчада учрашиб қолишди. Бири иккита рангли телевизор кўтариб олганди. Наригиси ундан сўради:

— Нима қиласан иккита рангли телевизорни?

— Э, ўзимгамас. Қайнонам «рангли телевизор учун ярим умримниям бағишлашга тайёрман» деганди.

* * *

Икки қария ёшлик чоғларини ёдга олишяпти.

— Қачонлардир бир қиз мени деб ҳаётини хавф остига қўйганди.

— Қанақасига?

— У «Сенга теккандан кўра ўзимни ҳув анави дарёга ташлайман» деган.