ТУН ҲАНГОМАСИ…
* * *
Эр хотинидан сўради:
— Нега йиғлайверасан? Мен сафарга ўн йилга кетаётганим йўқ-ку! Атиги бир ойгагина кетяпман!
— Сиз доим шунақасиз? Бир ойга дейсиз-да, уч кунда тўсатдан кириб келасиз.
* * *
Хотин эрига деди:
— Бу даҳшат! Ҳар куни ярим кечаси кириб келасиз-да, мени уйғотиб юбораверасиз. Кейин мен эрталабгача ухлаёлмай тўлғониб чиқаман.
— Пулдан кўпроқ бер, эрталаб келадиган бўламан!
* * *
Хотин:
— Иккаламиз жиддий гаплашиб олишимиз керак.
Эр:
— Бўпти, сен бошлаб туравер, мен тезда келаман.
* * *
Хотин ички ишлар бўлимига келиб эри тўрт кундан бери уйга келмаётганини баён қилди. Ундан сўрашди:
— Эрингизнинг асосий белгилари борми?
— Йўқ, лекин уйга келсин, шунақанги белгилар қўйиб қўяйки…
* * *
Компьютерчи хотинига деди:
— Хотин, ҳозир ағдарилиб тушасан. Сенга шундай совға тайёрлаб қўйганманки…
— Вой, тезроқ айта қолинг. Қанақа совға экан?
— Мен янги вирус ўйлаб топдим. Унга сенинг исмингни бердим.
* * *
Эр:
— Нега Худо аёлларни жуда гўзал, шу билан бирга ғирт аҳмоқ қилиб яратган?
Хотин:
— Гўзал қилиб яратганки, эркаклар бизни сева олишсин. Ғирт аҳмоқ қилиб яратганининг сабаби, биз ҳам эркакларни сева олишимиз керак-ку!
* * *
Тунда эр-хотин пашша тутяпти. Хотин:
— Нечтасини тутдингиз?
— Бешта. Учтаси урғочи, иккитаси эркак.
— Ие, уларнинг урғочи, эркаклигини қаердан била қолдингиз?
— Бу жуда оддий. Эркаклари қачон қараса, стол устида ўтиради, урғочилари кўзгу атрофида айлангани айланган.
* * *
Эр кўчага чиқиб кетаётиб хотинидан уй калитини сўраганди, у жавоб қилди:
— Сизга барибир эмасми? Агар эрталаб келсангиз, эшик очиқ бўлади. Ярим тунда келсангиз, барибир қулфни топа олмайсиз.
* * *
— Хотин нега дод солаверасан? Мен пулларни бўлар-бўлмасга ишлатаётганим йўқ. Мен жуда тежамкор эркакман. Биласан-ку!
— Шунақами? Бўлар-бўлмасга ишлатмаганингизми бу? Ана, олти йил олдин ўт ўчирадиган мослама сотиб олгансиз. Ундан бирор марта фойдаланмадик.!
* * *
— Яхши қиз, неча ёшдасиз?
— Ўзингиз топинг-чи!
— Тасаввур ҳам қила олмайман.
— Майли, сизга бироз ёрдам бераман. Қизим болалар боғчасига қатнайди.
— Нима, боғча мудирасими?